دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس دگر ز منزل جانان سفر مکن درویش وگر کمین بگشاید غمی ز گوشه دل به صدر مصطبه بنشین و ساغر می​نوش زیادتی مطلب کار بر خود آسان کن فلک به مردم نادان دهد زمام مراد هوای مسکن مولوف و عهد یار قدیم به منت دگران خو مکن که در دو جهان به هیچ ورد دگر نیست حاجت ای حافظ                  
نسیم روضه شیراز پیک راهت بس که سیر معنوی و کنج خانقاهت بس حریم درگه پیر مغان پناهت بس که این قدر ز جهان کسب مال و جاهت بس صراحی می لعل و بتی چو ماهت بس تو اهل فضلی و دانش همین گناهت بس ز ره روان سفرکرده عذرخواهت بس رضای ایزد و انعام پادشاهت بس دعای نیم شب و درس صبحگاهت بس