حسين منزوي اول مهر سال 1325 در زنجان به دنيا آمد. سال هاي نخست زندگي را در کنار خانواده سپري کرد. حسين در سال 1332 وارد دبستان فردوسي دکتر علي شريعتي کنوني، چهار سال دبيرستان در صدر جهان (محمد منتظري کنوني) درس خواند. آن گاه در سال 1344 وارد دانشکده ادبيات دانشگاه تهران گرديد. به گفته خودش، اين مسأله که مدارس ابتدايي او نام دو شاعر بزرگ را بر خود داشتند، با سرنوشت شاعري وي بي ارتباط نبود؛ زيرا سرانجام کارش را به کلاس هاي درس دانشکده ادبيات در تهران کشاند.

     نخستين مجموعه شعرش در سال 1350 از سوي نشر بامداد چاپ شد. با همين کتاب بود که برنده نخستين دوره جايزه شعر زنده ياد فروغ فرخزاد گشت و به عنوان بهترين شاعر جوان اين دوره معرفي شد. در همين دوره بود که زنده ياد جلال آل احمد به عنوان بهترين نويسنده سال انتخاب گرديد و احمد شاملو، جايزه جلال را از طرف سيمين دانشور دريافت کرد. گفتني است اين کتاب در سال 1382 از سوي نشر آفرينش تجديد چاپ شد.

     در همين زمان بود که منزوي وارد راديو و تلويزيون ملي ايران شد و در گروه «ادب امروز» به سرپرستي زنده ياد نادر نادرپور به فعاليت پرداخت. چندي بعد، مسئوليت برنامه­هاي راديو و تلويزيوني متعددي را برعهده گرفت که از آن ميان مي توان به برنامه هاي «کتاب روز»، «يک شعر و يک شاعر»، «شعر ما و شاعران ما»، «آيينه و ترازو» و «آيينه آدينه» اشاره کرد.

     افزون بر آن، در سرايش نزديک به 150 ترانه با آوازخوانان و هنرمندان ايران همکاري داشته است. هم اکنون نيز دو آلبوم موسيقي براساس ترانه هاي منزوي در دست انتشار است. (آلبوم نخست که زاگرس نام دارد، دربردارنده 8 آهنگ کردي و لري با آواز شهرام ناظري است که ارسلان کامکار آهنگسازي آن را برعهده دارد و شرکت مشکاة آن را منتشر خواهد کرد. آلبوم دوم با 6 ترانه از منزوي با آهنگسازي بهزاد محمودي زاده و خوانندگي عليرضا افتخاري روانه بازار خواهد گرديد، ولي اکنون نام آن مشخص نيست.)

     در کنار همه اين فعاليت ها، وي چندي مسئول صفحه شعر مجله ادبي «رودکي» بود. در سال نخست انتشار مجله سروش نيز با اين نشريه همکاري داشت. مسئوليت صفحه شعر روزنامه محلي «اميد زنجان» نيز بر عهده او بود.

     دومين کتاب منزوي پس از 8 سال سکوت، با نام «صفر خان» در قالب يک شعر منتشر شد.

    

از ديگر آثار حسين منزوي به موارد زير مي­توان اشاره کرد:

 

ترجمه منظومه ترکي «حيدر بابا»ي استاد محمد حسين شهريار (1369 - آفرينش)

با عشق در حوالي فاجعه (1371 - پاژنگ)

اين ترک پارسي گوي/ بررسي شعر استاد شهريار(1372 - برگ)

از شوکران و شکر (1373 - آفرينش)

با سياوش از آتش (1375 - پاژنگ)

از کهربا و کافور (1376 - کتاب زمان)

از ترمه و تغزل / برگزيده غزل ها و شعرهاي نيمايي و سپيد (1376 - روزبهان)

به همين سادگي / شعرهاي بي وزن (1378 - چيچيکا)

با عشق تاب مي آورم / شعرهاي نيمايي (1378 - چيچيکا)

اين کاغذين جامه (1379 - نغمه)

از خاموشي ها و فراموشي (1380- کتابکده فرهنگ زنجان)

تغزلي در باران ( 1381- نيستان)

 

     در وصف منزوي گفته اند که او «شاعر عشق هميشه» است. با اين حال، وي مي گويد: هرچند پايگاه تغزل را عشق و عاشقي دانسته اند، ولي به گمان من، تغزل مي تواند هر نوع حديث نفسي را در بربگيرد حتی اگر اجتماعي و عرفاني باشد.

     حسين منزوي منزوي‎ چهارشـنبـه‎‎ 16 ارديبهشت ماه 1383، در سـن 58 سالگـي‎‎ بــر اثــر عــارضــه‎ قــلـبــي و بـيمـاري‎‎ ريوي در بيمارستان‎ شهيد رجايي‎ تهران‎ در گذشت‎ و در مراسم وداع با مردم زنجان تشييع شد.

 

منبع: سایت تبیان

 

 یادش گرامی...