دلم ز هجر تو در اضطراب می‌افتد

بسان زلف تو در پیچ و تاب می‌افتد

شبی که بی‌توام، ای ماه انجمن آرا!

دلم ز هجر تو از صبر و تاب می‌افتد

تو آن مهی که اگر مِهرِ رخ برافروزی

ز چشم اهل نظر، آفتاب می‌افتد

تو آن گلی که ز پاکی، طراوتی داری

که گل به پیش تو از رنگ و آب می‌افتد

به یاد روی تو ای گل، عبور خاطر من

به باغ سبز غزل‌های ناب می‌افتد

اگر به گوشة چشمی نظر کنی، ای دوست!

دعای خسته دلان مستجاب می‌افتد